W 1926 roku władze w niemieckiej części Górnego Śląska zaplanowały powstanie dużego, znaczącego miasta, mającego składać się z Gliwic (), Zabrza () i Bytomia ().
W 1928 roku został rozpisany konkurs, mający na celu wyłonienie projektu nowego centrum na obszarze dzisiejszego Zabrza. Do konkursu wpłynęły prace od najwybitniejszych niemieckich architektów – Maxa Berga, Paula Bonatza oraz Hansa Poelziga. Uznano, że projekt Poelziga jest najbardziej odpowiedni. Na dzisiejszym placu Wolności, Poelzig zaprojektował serce przyszłego trójmiasta – m.in. z teatrem miejskim, kinem, dwoma placami, budynkami administracyjnymi, handlowymi i usługowymi. Pobliski zabrzański dworzec miał być supernowoczesnym obiektem, mającym pełnić funkcję stacji granicznej, z sześcioma peronami i zadaszoną halą.
Projekt nie został zrealizowany, głównie z powodu kryzysu ekonomicznego oraz zmian politycznych w Niemczech, w tym polityki Adolfa Hitlera, dla którego wydatki na modernistyczne projekty miały niski priorytet.
thumb|Rysunek będący żartem primaaprilisowym tygodnika Oberschlesien im Bild z 1925 roku, przedstawiający projekt kolejki napowietrznej na trasie Gliwice-Zabrze-Bytom Powstała również koncepcja napowietrznej kolejki, która konstrukcyjnie miała być zbliżona do Wuppertaler Schwebebahn, znajdującej się Wuppertalu.