Metodyzm W związku z tym, że nie istnieje jeden ustalony porządek nabożeństwa metodystycznego, który obowiązywałby wszystkie zbory, w różnych porządkach Gloria Patri występuje w innych momentach nabożeństwa, lub nie występuje wcale. W Kościele Ewangelicko-Metodystycznym w RP obowiązuje zasadniczo pięć oficjalnych porządków. W pierwszych trzech, które są najpowszechniej używane, Gloria Patri występuje zawsze po czytaniu responsorycznym, które jest zazwyczaj psalmem zmawianym na przemian przez pastora i zbór, bądź w czasie liturgii wstępnej, bądź liturgii Słowa. Wśród okolicznościowych czytań responsorycznych, które nie są psalmami, a również kończą się Gloria Patri można wyróżnić: modlitwę na Boże Narodzenie, pieśń paschalną, pieśń zielonoświątkową, pieśń Kościoła (Iz 60), modlitwę o naśladowanie Jezusa, błogosławieństwa Jezusowe, sumę Zakonu oraz biblijne kantyki: Benedictus, Magnificat i Nunc dimittis.
W porządku nabożeństwa ojca metodyzmu – Jana Wesleya – Gloria Patri pojawia się po spowiedzi powszechnej i modlitwie Pańskiej, jako zakończenie Psalmu Venite, exultemus Domino (Ps 95), który kończy liturgię wstępną i rozpoczyna właściwą liturgię Słowa.
Porządek nabożeństwa dla zborów mazurskich, wywodzących się z tradycji luterańskiej, zachowuje dialogowane Gloria Patri po introicie.