W rozegranym w Linares w roku 1987 spotkaniu musiał jednak uznać wyższość Anatolija Karpowa, przegrywając mecz w stosunku 7½ – 3½1985-87 Candidates Matches.
Kolejny cykl meczów pretendentów przyniósł mu spore rozczarowanie, bowiem w roku 1988 w Saint John niespodziewanie odpadł już w I rundzie, przegrywając 5½ – 6½ z Kevinem Spraggettem1988-90 Candidates Matches. W następnych latach nie udało mu się już nigdy osiągnąć poziomu z roku 1987, natomiast jego poziom sukcesywnie się obniżał, lokując go pod koniec lat dziewięćdziesiątych XX wieku pośrodku drugiej setki na świecie. W 1997 roku wystąpił w Groningen w 1997 systemem pucharowym, awansując do III rundy (w której przegrał z Nigelem Shortem)1997 FIDE Knockout Matches.
Jest czterokrotnym medalistą indywidualnych mistrzostw Francji: srebrnym (2005) oraz trzykrotnie brązowym (2003, 2007, 2013).
Czterokrotnie (w latach 1984, 1986, 2002 i 2006) występował na szachowych olimpiadach, dwukrotnie zdobywając złoty medal wraz z drużyną ZSRR. W swoim dorobku posiada również złoty medal drużynowych mistrzostw świata, zdobyty w Lucernie w roku 1985OlimpBase.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1987 r., z wynikiem 2645 punktów dzielił wówczas 3.