Po studiach podjął pracę duszpasterską. Był wikariuszem, wpierw w latach 1948–1952 w Kolbuszowej, następnie w latach 1952–1969 w parafii św. Małgorzaty w Nowym Sączu. W Nowym Sączu pełnił także funkcję rektora kościoła św. Kazimierza oraz był katechetą w szkołach średnich. W latach 1955–1969 był delegatem biskupa ds. klasztoru klarysek w Starym Sączu. W tarnowskiej kapitule katedralnej zajmował stanowiska archidiakona i dziekana.
23 grudnia 1968 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji tarnowskiej, jednocześnie biskupem tytularnym Vagi. Święceń biskupich udzielił mu 26 stycznia 1969 w Nowym Sączu biskup Jerzy Ablewicz.
W diecezji sprawował również funkcję wikariusza generalnego, ponadto przewodniczył Diecezjalnej Radzie Ekonomicznej, Radzie ds. Sztuki Kościelnej, a także sprawował opiekę nad Wydziałem Duszpasterstwa Rodzin i Caritas diecezji tarnowskiej. W latach 1970–1990 był przewodniczącym Wydziału Administracji Ogólnej Kurii Diecezjalnej. Nadzorował sprawy budowlane w diecezji, opiekował się Domem Samotnej Matki w Tarnowie. Po mianowaniu biskupa Józefa Życińskiego metropolitą lubelskim, od 29 czerwca 1997 do 24 stycznia 1998 był administratorem apostolskim diecezji tarnowskiej.