Wyspa Rossa () – antarktyczna wyspa wulkaniczna w zachodniej części Morza Rossa przy Barierze Lodowej Rossa, oddzielona od wybrzeża Ziemi Wiktorii cieśniną McMurdo Sound.
Wyspa służyła jako baza dla wielu ekspedycji w głąb Antarktydy, m.in. dwóch wypraw Roberta F. Scotta (1868–1912) (Brytyjska Narodowa Ekspedycja Antarktyczna w latach 1901–1904 i Ekspedycja Terra Nova w latach 1910–1913) i dwóch pierwszych wypraw Ernesta Shackletona (1874–1922). Zachowały się tu m.in. historyczne chaty ekspedycji antarktycznych, które objęto ochroną na mocy Układu Antarktycznego ze względu na ich wartość historyczną, dokumentującą odkrycia i badania Antarktyki.
Współcześnie na wyspie funkcjonują dwie stacje naukowo-badawcze – amerykańska McMurdo i nowozelandzka Scott Base.
Nazwa Wyspa została nazwana w 1902 roku przez Brytyjską Narodową Ekspedycję Antarktyczną (1901–1904) na cześć jej brytyjskiego odkrywcy Jamesa Clarka Rossa (1800–1862).
Geografia mały|lewo|Krater wulkanu Erebus widziany z powietrza (2005) Wyspa Rossa leży w zachodniej części Morza Rossa przy Barierze Lodowej Rossa, oddzielona cieśniną McMurdo Sound od wybrzeża Ziemi Wiktorii. Liczy ok. 83 długości i ok.