Kościół św. Jadwigi Śląskiej w Zabrzu – drewniany kościół katolicki, wybudowany w latach 1928–1929 w Zabrzu (dzielnica Poremba), wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego.
Historia Na skutek migracji ludności dzielnica Zabrza, Poremba, była zamieszkiwana przez przeszło 5 tys. katolickich wiernych po I wojnie światowej. Z tej przyczyny postanowiono wybudować tamże nowy kościół; inicjatorem przedsięwzięcia był proboszcz parafii św. Franciszka w Zabrzu, ks. Józef Bennek, do jego realizacji przystąpiono dopiero w latach 20. XX wieku, parafia św. Franciszka 13 kwietnia 1926 roku nabyła działkę od Groegera pod budowę nowej świątyni. Fundatorami były następujące podmioty: Kuria Biskupia we Wrocławiu, Państwowy Zespół Kopalń oraz Górnośląski Zakład Koksowniczy.
Kierownikiem budowy i projektantem świątyni był Karl Kattentidt, budowniczy rejencyjny, natomiast radca budowlany Beck wykonał dokumentację techniczną. Zdecydowano się na drewno jako główny budulec z uwagi na ryzyko wystąpienia szkód górniczych. Prace budowlane zostały rozpoczęte 16 maja 1928 roku, a 8 lipca 1928 roku ks. Józef Bennek wmurował kamień węgielny w krypcie pod prezbiterium. Świątynia powstała w latach 1928–1929, mimo że pozwolenie na budowę otrzymano dopiero w 1929 roku. Całkowity koszt budowy wyniósł 360 tys.