Karierę aktorską Jones rozpoczynała od występów w niskobudżetowych produkcjach: amerykańskim kryminale Ossie Davisa Wojna Gordona (1973) u boku Paula Winfielda oraz komedii francuskiej Gérarda Pirèsa Attention les yeux! (1976) z Claude’em Brasseurem.
Po powrocie do USA podpisała kontrakt płytowy z wytwórnią Island Records i nagrała swój debiutancki album Portfolio, wydany w 1977 roku. Zawierał on taneczny materiał utrzymany w modnym wówczas gatunku disco, w tym single „I Need a Man” (numer 1 na amerykańskiej liście klubowej) i stylowy cover piosenki „La vie en rose” z repertuaru Édith Piaf, który cieszył się dużym sukcesem we Włoszech i Francji. Nagrała później jeszcze dwa albumy utrzymane w stylu disco: Fame (1978), zawierający singel „Do or Die”, i Muse (1979), który jednak przeszedł bez echa. Wzięła udział w kontrowersyjnym programie rozrywkowym Stryx emitowanym we włoskiej telewizji, u boku Amandy Lear i Patty Pravo. W tamtym czasie uchodziła za jedną z barwniejszych postaci klubu Studio 54 w Nowym Jorku. Została obwołana „królową gejowskich dyskotek”.