thumb|Marian Lalewicz (pierwszy z prawej) podczas wizyty na Politechnice Warszawskiej prezydenta Ignacego Mościckiego (1937)
Marian Lalewicz (ur. 21 listopada 1876 w Wyłkowyszkach, zm. 21 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski architekt, przedstawiciel akademickiego klasycyzmu.
Życiorys W 1895 r. ukończył gimnazjum w Suwałkach. Studiował na Wydziale Architektury Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, kończąc studia z wyróżnieniem w 1901 r. Dzięki uzyskanemu stypendium kształcił się w Szwecji, Norwegii, Niemczech, Austrii i Włoszech. Do 1917 r. wykładał historię sztuki i architektury w uczelniach petersburskich, m.in. w Instytucie Inżynierów Komunikacji, jednocześnie projektując budowle w Moskwie i Petersburgu.
Po powrocie do kraju (1918) wykładał w Akademii Sztuk Pięknych i na Politechnice Warszawskiej. W latach 1925–1927 dziekan Wydziału Architektury, a w 1935–1938 prorektor Politechniki Warszawskiej. Działał w Towarzystwie Opieki nad Zabytkami Przeszłości pełniąc od 1930 r. aż do wybuchu wojny funkcję prezesa Towarzystwa.