Bitwa pod Walcourt – starcie zbrojne, które miało miejsce 27 sierpnia 1689 i była częścią wojny palatynackiej.
Wstęp Francuski marszałek d'Humières, mając przeważające siły, postanowił zaatakować wojska sprzymierzone. Zostawiając za sobą garnizony w Lille i Tournai dla osłony przed Hiszpanami, ruszył śpiesznym marszem z Maubeuge przeciwko wojskom angielsko-holenderskim, które posuwały się wolno z Namur do Philippeville. Ponieważ Wilhelm III Orański przebywał w tym czasie w Anglii, armią sprzymierzonych dowodził Waldeck. Pod rozkazami Waldecka służył Marlborough, któremu Wilhelm Orański powierzył dowództwo nad brygadą liczącą 8000 żołnierzy. Drugim po Marlborough w komendzie i drugim, jeśli chodzi o zdolności wojskowe był Thomas Tollemache.
Bitwa Awangarda francuskiej armii zaskoczyła furażystów ochranianych przez brytyjski 16. regiment piechoty dowodzony przez pułkownika Hodgesa. Zaciekły opór jaki stawił wspomniany regiment dał czas armii sprzymierzonych na uformowanie szyków i przygotowanie się do bitwy.
D'Humières rzucił swe przednie straże na most i sąsiednie fortyfikacje w celu oczyszczenia drogi po to by przeprawić swe wojska za rzekę Eau d'Heure. Próba ta kosztowała go stratę 1000 ludzi. Wobec niepowodzenia, rozpoczął odwrót.