Komora wstępna – komora spalania w silnikach wysokoprężnych z wtryskiem pośrednim.
Geneza Kluczowym czynnikiem w każdym silniku wysokoprężnym jest dobre rozpylenie paliwa i jego dokładne wymieszanie się z powietrzem. W początkowym okresie rozwoju silnika wysokoprężnego wtrysk paliwa odbywał się przy użyciu sprężonego powietrza, przez co paliwo było dobrze rozpylone i co bardzo ułatwiało sam zapłon i spalanie. Próba przejścia na wtrysk paliwa bezpośrednio do cylindra spowodowała jednak gorsze rozpylenie paliwa, a przez to niską szybkobieżność silnika, leniwą reakcję na „dodanie gazu”, „twardą” pracę silnika i silne drgania. Wykluczało to zastosowanie takiego silnika jako źródła napędu samochodu.
Aby usunąć te wady inż. Prosper L’Orange zatrudniony w firmie Benz & Cie zaprojektował w 1908 r. komorę wstępną. Komora wstępna połączona była z komorą główną (nad tłokiem) wąskim przewężeniem, dzięki czemu uzyskano łagodniejszy przebieg procesu spalania paliwa (samorozpylenie paliwa) w głównej komorze oraz niższe ciśnienia maksymalne obiegu i łagodną pracę silnika oraz mniejsze drgania. Dobra była reakcja na „dodanie gazu”, silniki wysokoprężne z komorą wstępną w połowie lat 50. XX wieku, jako pierwsze osiągnęły szybkobieżność pracy 4000 obr./min, a nie są problemem obroty rzędu 5000 obr./minM. Bernhardt, S. Dobrzyński, E.