6 grudnia 1949 Jakub wycofał swoją rezygnację z praw do hiszpańskiego tronu. Został on uznany przez niewielki odłam karlistów jako król Jakub IV. 3 maja 1964 przyjął tytuł księcia Madrytu. Dopiero 19 lipca 1969, na prośbę swojego syna, ponownie zrezygnował z pretensji do tronu hiszpańskiego na rzecz swojego bratanka Juana Carlosa.
Ostatnie lata życia Jakuba upłynęły na sporach z rodziną. Książę roztrwonił spadek po swoim ojcu i musiał opuścić rezydencję Rueil-Malmaison. W 1960 jego synowie złożyli pozew do francuskiego sądu o rozciągnięcie nad nim kurateli, utrzymując, że utracił rozum i oskarżając go o roztrwonienie majątku. W 1962 sąd oddalił pozew i uznał Jakuba całkowicie odpowiedzialnym za swoje czyny.
Książę Segowii i Andegawenii zmarł w 1975 w wieku 67 lat w szpitalu w Sankt Gallen w Szwajcarii, wskutek urazu czaszki doznanego podczas kłótni z żoną. Został pochowany w Eskurialu.
Przypisy
Bibliografia Isabelle Bricard, Dynastie panujące Europy, Świat Książki, Warszawa 2007, , tłum. Grażyna i Jacek Schirmerowie
Kategoria:Burbonowie hiszpańscy Kategoria:Władcy Andegawenii Kategoria:Pretendenci do tronu Francji Kategoria:Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Karola III Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Odznaczeni Świętym Konstantyńskim Orderem Wojskowym Świętego Jerzego