Po wyzwoleniu przebywał w Verden am Aller, potem w Lingen, gdzie był kierownikiem literackim zorganizowanego przez Leona Schillera (pod patronatem YMCA) Teatru Ludowego im. Wojciecha Bogusławskiego. Jesienią 1945 r. wrócił do Polski. Od grudnia 1945 do 1946 był naczelnikiem Wydziału Upowszechniania Literatury w Ministerstwie Kultury i Sztuki. W latach 1947–1948 kierował działem wydawniczym Centralnego Instytutu Kultury. Następnie był zastępcą redaktora naczelnego i redaktorem naczelnym „Nowych Książek” (1949–1953). W 1957 r. był współzałożycielem Towarzystwa Przyjaciół Książki. Od 1957 r. współpracował stale z „Rocznikiem Literackim”, prowadząc tam działy: „Oświecenie” (1957–1964), „Wiedza o książce. Bibliografia. Encyklopedie. Słowniki” (1957–1968), „Pamiętniki. Wspomnienia” (1973–1977), „Literatura w informatorach. Miscelanea literackie” (od 1979 r.). Wchodził w skład komitetu redakcyjnego „Encyklopedii współczesnej PWN”, redagując tam dział literatury i sztuki (1957–1959). W latach 1957–1960 publikował w „Nowych Książkach” cykl pt. Podróże po Szpargalii. Mieszaniny literacko-obyczajowe, zawierający przedruki i pierwodruki tekstów (z autorskim komentarzem) Józefa Ignacego Kraszewskiego, Antoniego Magiera, Teofila Lenartowicza, Adama Naruszewicza, Stanisława Trembeckiego, Cypriana Kamila Norwida.