Stanisław Murzynowski (znany też jako Stanisław Suszycki) herbu Ogończyk (ur. 1528 we wsi Suszyce, zm. 1553 w Królewcu) – polski pisarz reformacyjny, tłumacz, autor pierwszego przekładu Nowego Testamentu na język polski (NT Murzynowskiego 1553).
Życiorys mały|Pomnik pomnik pierwszego tłumaczenia Nowego Testamentu Murzynowskiego w Rokiciu Urodził się we wsi Suszyce w ziemi dobrzyńskiej, z ojca Jana, w rodzinie Murzynowskich, wywodzących się z rodu Ogończyków. Początkowe nauki odebrał w domu rodzinnym, następnie prawdopodobnie w pobliskiej szkółce. Będąc stypendystą księcia Albrechta Hohenzollerna, w 1542 ukończył gimnazjum partykularne w Królewcu, gdzie dobrze opanował język grecki i hebrajski. Gimnazjum to było zalążkiem powołanego w 1544 Uniwersytetu królewieckiego. W 1545 podjął też studia na uniwersytecie w Wittenberdze pod nazwiskiem Murzynowski. Tam poznał Marcina Lutra i Filipa Melanchtona. Prawdopodobnie wtedy przeszedł na luteranizm. Studia kontynuował (1547) na którymś z uniwersytetów włoskich. Po powrocie do Polski popadł jednak w konflikt z Kościołem katolickim. W roku 1549 powrócił do Królewca i osiadł tu na stałe. Umarł młodo (w wieku 25 lat), prawdopodobnie w 1553. Jego kamień pamiątkowy znajduje się we wsi Murzynowo przy tamtejszym Muzeum im.