thumb|left|Fragment bloku I osiedla Nikiszowiec od strony ul. Szopienickiej; siedziba dyrekcji kopalni „Wieczorek” Początek XX wieku był okresem prosperity w górnictwie węgla kamiennego na Górnym Śląsku. W związku z tym kopalnia „Giesche” rozpoczęła głębienie nowych szybów, a także sięgnęła po złoża w polu „Reserve”. W latach 1903–1910 wydrążono podwójny szyb „Carmer” (późniejszy szyb „Pułaski”) na głębokość 450 metrów. Wieża szybowa została wykonana ze stali, na szczycie którego zainstalowano dwie głowice połączone pod kątem 45 stopni. Koła linowe znajdowały się na dwóch poziomach. Maszynownia i cechownia przy szybie „Carmer” została zaprojektowana przez Georga i Emila Zillmannów, którzy są również autorami projektu sąsiedniego osiedla dla pracowników kopalni – Nikiszowiec. W latach 1904–1911 powstał szyb wentylacyjno-zjazdowy „Nickisch” (późniejszy szyb „Poniatowski”) o głębokości 400 metrów. Przy szybie wybudowano nadszybie, jednozastrzałową wieżę szybową i budynek maszynowni z elektryczną maszyną wyciągową. Naprzeciwko szybu „Nickisch”, na terenie osiedla Nikiszowiec w 1910 roku powstał budynek administracyjny kopalni „Giesche”, w której mieściła się też cechownia z łaźnią robotniczą i kotłownią.