thumb|300px|Stabilizator i widoczna za nim stępka przechyłowa. Stabilizator, amortyzator kołysania – element konstrukcji statku redukujący jego poprzeczne kołysanie. Wśród stabilizatorów wyróżnia się bierne i czynne.
Stabilizatory czynne Zwane też stabilizatorami aktywnymi, stabilizatorami Denny-Browna lub żyroskopowymi. Do swego funkcjonowania wymagają zasilania energią wytwarzaną na statku. Przeznaczone są do zmniejszania amplitudy kołysań statku (okrętu). stabilizatory Denny-Browna - działają na zasadzie podobnej do lotek w samolocie. Mają postać wysuwanych z części podwodnej kadłuba płetw (sterów) wychylających się dookoła swojej osi. Wytwarzają moment hydrodynamiczny przeciwdziałający przechyłom, dzięki skoordynowaniu swoich wychyleń z falowaniem morza. Dzięki automatyce płetwy ustawiane są tak, aby składowe pionowe naporu wody tworzyły moment stabilizacyjny. Do swego działania wymagają ruchu jednostki pływającej. Stosowane są przede wszystkim na statkach pasażerskich (liniowce, wycieczkowce, promy), niektórych okrętach wojennych (fregaty). Stabilizatory Denny-Brown posiada należący do Unity Line polski prom pasażersko-samochodowy MF Skania. Stabilizatory płetwowe posiadał TSS Stefan Batory. stabilizatory żyroskopowe - wykorzystują właściwości symetrycznych ciał wirujących, czyli stabilność i precesję.