SX-64 nie był w pełni kompatybilny ze wszystkimi modułami poszerzającymi pamięć Commodore REU używanymi przez C64. Pierwsze modele SX-64 miały zasilacz o zbyt małej mocy, który nie dawał sobie rady ze zwiększonym poborem prądu, a umiejscowienie gniazda rozszerzającego uniemożliwiało fizyczne wsadzenie modułu z pamięcią. Moduły 1700 i 1750 (o pojemności 128K i 512K) zaprojektowane do użycia w Commodore 128 miały zazwyczaj mniej problemów niż model 1764 zaprojektowany z myślą o C64. Niektórzy użytkownicy SX-64 modyfikowali moduły z pamięcią tak, że używały one zewnętrznego zasilacza.

Istniała także druga wersja SX-64 znana jako DX-64 z podwójna stacją dysków, ale została ona wyprodukowana w bardzo krótkiej serii.

Historia thumb|240px|Commodore 64 Game Station (po lewej) i Commodore SX-64 (po prawej) SX-64 nie powtórzył sukcesu C64. Obwiniano za to zły marketing, duże wymiary i ciężar komputera oraz brak odpowiednich programów biznesowych, które mogłyby skusić potencjalnego klienta. W porównaniu z innymi ówczesnymi komputerami przenośnymi, SX-64