Grób Hiacynta pokazywano w świątyni Apolla w Amyklaj opodal Lacedemonu, gdzie znajdował się też posąg przedstawiający go jako dojrzałego mężczyznę. Na jego cześć latem urządzano w całym państwie spartańskim trzydniowe uroczystości zwane HyakinthiaDavid Sacks: Encyklopedia świata starożytnych Greków. Warszawa: Książka i Wiedza, 2001, s. 175. .. Podczas tego obchodzonego dorocznie w lipcu święta odbywały się w Amyklaj popisy chórów dzieci i młodzieńców, a dziewczęta ofiarowywały bóstwu tkany przez siebie chitonGiuseppe Cambiano: Stać się człowiekiem. W Człowiek Grecji (red. J.-P. Vernant). Warszawa: Świat Książki, 2000, s. 114, 119. ..
Ustalono, że kult Hiacynta, podobnie jak jego imię (zawierające grupę charakterystycznych zgłosek nth), jest pochodzenia przedgreckiego i zdaniem badaczy było to lokalne bóstwo mające pewien związek z miejscowym kwiatem. W II tysiącleciu p.n.e. zostało włączone do wierzeń greckich przybyszów, a wątek romantycznego uczucia pomiędzy nim i bogiem olimpijskim jest znacznie późniejszym dodatkiem, z okresu po 600 p.n.e.
Zobacz też Narcyz Hiacynt – imię męskie Hiacynta – imię żeńskie
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Królewicze w mitologii greckiej Kategoria:Metamorfozy w mitologii greckiej