W 1936 powrócił do ojczyzny i w rok później ożenił się z Emilią Nieto Ramos (1909–1995)Kalendarium życia i twórczości, [w:] Nicolás Gómez Dávila, Nowe scholia do tekstu implicite, wyd. „Furta Sacra”, Warszawa 2008, s. 13. Mieli troje dzieci, dwóch synów i córkęKrzysztof Urbanek, Ex occidente lux II, [w:] Nicolás Gómez Dávila, Następne scholia do tekstu implicite, wyd. „Furta Sacra”, Warszawa 2008, s. 6.
W 1948 roku przyczynił się do ufundowania Uniwersytetu Andyjskiego w Bogocie.
W 1954 jego brat wydał prywatnym nakładem pierwszą książkę Gómeza Dávili. Był to zbiór notatek i aforyzmów pod tytułem Notas I (drugi tom nigdy się nie ukazał). Wydrukowano tylko 100 kopii, które zostały rozdane jako prezenty dla przyjaciół. Podobnie stało się z wydanym pięć lat później tomem Textos I.
Gómez nigdy nie przyjął propozycji obejmowania stanowisk związanych z polityką (proponowano mu np. stanowisko ambasadora w Londynie) i całe życie był krytykiem i przeciwnikiem demokracji. Ze szczególnym naciskiem krytykował koncepcję suwerenności ludu jako bezpodstawne i niebezpieczne odrzucenie suwerenności Boga. Współczesne ideologie, takie jak: liberalizm moralny, demokracja, socjalizm były głównym celem ataków Gómeza, ponieważ uważał, że świat pod ich wpływem ulega dekadencji i zepsuciu.