Po słabszym początku sezonu (3 pkt. w 10 meczach) w II rundzie zajęli ostatecznie 8 miejsce (20 meczów, 14 pkt., 6 zwycięstw, 2 remisy, 12 porażek, bramki 33-49).
W poważne tarapaty finansowe i organizacyjne klub popadł dopiero w 1934 roku. Pozbawiony opieki wojska klub przez pół roku nie miał zarządu, osłabiana wyjazdami kolejnych piłkarzy drużyna grała coraz gorzej. Z powodu zalegania ze składkami na rzecz Ligi klubowi odebrano dwa punkty za zremisowane mecze, co zepchnęło zespół na koniec tabeli. Zarząd Strzelca wyłożył 100 zł kaucji i odwołał się do referendum klubów Ligi, jednak potem wycofał odwołanie oraz drużynę z rozgrywek, oddając osiem meczów walkowerem. W sezonie 1934 został sklasyfikowany na 12 (ostatniej) lokacie (22 mecze, 3 pkt., 1 zwycięstwo, 1 remis, 20 porażek, bramki 15-73). Klub został zdegradowany z I ligi do klasy A LOZPN.
W 1935 roku zespół wygrał Klasę A Okręgu Lubelskiego, ale w eliminacjach zajęła ostatnie czwarte miejsce w grupie III. Sezon 1936, który trwał do lata w związku z przejściem na system rozgrywek jesień/wiosna, zakończył na siódmej pozycji w Klasie A LOZPN, po czym klub został definitywnie rozwiązany.