Urządzenia wewnątrz muszą być specjalnie zaprojektowane tak, aby nie generowały dodatkowych zanieczyszczeń. Istnieją laboratoria, które mogą przeprowadzić badanie zgodnie z normą ISO 14644-14 i w ten sposób wykazać, ze dany element wyposażenia nie generuje nadmiernej ilości cząstek i może być stosowany w danej klasie czystości Cleanroom. Popularne materiały takie jak: papier, ołówki, tkaniny naturalne itd. są zazwyczaj zabronione (z uwagi na ich łamliwość i przyczynianie się do powstawania kurzu).
Pomieszczenia niższej klasy zazwyczaj nie są sterylne (tzn. wolne od niekontrolowanych bakterii), a większa uwaga poświęcona jest mechanicznym cząstkom lotnym zawartym w powietrzu. Ich zawartość jest kontrolowana za pomocą licznika cząstek.
W niektórych pomieszczeniach typu utrzymywane jest nieznacznie podwyższone ciśnienie atmosferyczne. Pomaga to bowiem w zapobieganiu dostawania się zanieczyszczeń z zewnątrz – w przypadku niewielkich nieszczelności powietrze będzie tylko wypływać na zewnątrz.
Często powietrze jest dodatkowo osuszane, co stwarza dodatkowe zagrożenie ładunkami elektrostatycznymi.