Stare sójki syberyjskie mają bardziej zaokrąglone i mniej wytarte sterówki niż młode. Ptak towarzyski i ciekawski, toteż często zbliża się blisko do ludzi. Czasem spotyka się ją w pobliżu leśnych obozowisk. W czasie lęgów staje się ruchliwa. W locie rozchyla wachlarzowato ogon. Zwinnie i żwawo porusza się pomiędzy drzewami. Gdy siedzi, zachowuje wyprostowaną postawę i nastrojone pióra na tułowiu. Głos thumb|Nasiona drzew iglastych są głównym źródłem pokarmu dla sójki syberyjskiej Sójka syberyjska jest ptakiem dość milczącym w odniesieniu do sójki zwyczajnej, która wydaje całą gamę własnych i zasłyszanych dźwięków. Gdy się jednak odzywa, to znacznie ciszej niż jej bliska kuzynka. Typowe skrzeczenie słychać przeważnie w stadach. W trakcie godów odgłosy przypominają „kuk kuk”. Wymiary średnie długość ciała 25–31 cm rozpiętość skrzydeł ok. 50 cm Masa ciała 72–101 g