Neill wcielił się w postać Makbeta w uniwersyteckim przedstawieniu, a następnie dołączył do zespołu teatru Downstage jako zawodowy aktor, otrzymując 25 dolarów tygodniowo oraz resztki jedzenia z kuchni po posiłkach dla widzów.
Debiutował na ekranie w nowozelandzkim 45–minutowym dramacie telewizyjnym The City of No (1971). Następnie zrealizował filmy krótkometrażowe: The Water Cycle (1972), Telephone Etiquette (1974), Four Shorts on Architecture (1975) i Flare: A Ski Trip (1977). Udzielał się także w charakterze realizatora filmów dokumentalnych; przez kilka lat pracował jako reżyser / redaktor / scenarzysta dla New Zealand National Film Unit. Wystąpił w dramatach telewizyjnych: Hunt’s Duffer (1973) jako Bradley i Landfall (1975) jako Eric.