Zazwyczaj spójność jest najwyższa w grupach małych, ze względu na silniejszą kontrolę społeczną względem postaw, norm i wartości.
Fazy rozwoju grupy Fazy rozwoju grupy to proces, o którym informacje wykorzystuje się w pracy z grupami, m.in. w psychoterapii.
Klasyfikacja Corey 1. Faza orientacji i zależności Dobieranie się, szukanie kogoś, kto jest do nas podobny, kto jest dla nas atrakcyjny, ma dobrą pozycję; chcemy się też dowiedzieć jaki jest cel zajęć, jakie zasady panują na zajęciach; W tej fazie grupa wykazuje zależność od prowadzącego, który jest tu bardzo ważną osobą.
Uczucia: niepokój, obawa, lęk, wahanie, ciekawość.
Zachowania, postawy: opór, niechęć do wyrażania własnych opinii, pseudointegracja wynikająca z zaciekawienia, duże ugrzecznienie – sympatia dawana ludziom, których mało znamy.
Co robimy jako prowadzący zajęcia: określamy kim jesteśmy oraz ustalamy cele zajęć (grupowe i indywidualne), ustalamy zasady – budujemy kontrakt, przeprowadzamy zabawy integracyjne, aby poznać imiona, doświadczenia, zainteresowania i poglądy członków grupy. Dobierając ćwiczenia musimy pamiętać, że proces integracji zachodzi poprzez szukanie podobieństw, musimy organizować takie ćwiczenia, aby osoby podobne do siebie mogły się odnaleźć.