Zniesiono zasadę proporcjonalności, a kandydatów na posłów i senatorów mogły zgłaszać tylko okręgowe zgromadzenia wyborcze, kontrolowane przez rząd. W efekcie tych zmian opozycja, w proteście przeciwko fasadowości wyborów, ogłosiła bojkot, co przełożyło się na niską frekwencję i niemal całkowite zwycięstwo BBWR oraz jego następcy – Obozu Zjednoczenia Narodowego (OZN).
Wybory Sejmu Ustawodawczego w 1919 roku
Wybory do Sejmu Ustawodawczego odbyły się 26 stycznia 1919.
Komitet wyborczy % głosów Związek Ludowo-Narodowy 37% Polskie Stronnictwo Ludowe „Wyzwolenie” 17% PPS i Polska Partia Socjalno-Demokratyczna Galicji i Śląska Cieszyńskiego 12,5% Polskie Stronnictwo Ludowe Piast 8,5% Polskie Stronnictwo Ludowe – Lewica 4% Polskie Zjednoczenie Ludowe 3,3% Stronnictwo Katolicko-Ludowe 1,8% Narodowy Związek Robotniczy 1,8%
Wybory do Sejmu I kadencji w 1922 roku
Wybory do Sejmu I kadencji odbyły się w dniach 5/12 listopada 1922, w ich wyniku poszczególne komitety uzyskały następującą liczbę mandatów: