Sagi Islandczyków (isl. Íslendingasögur) – z których wiele znanych jest również jako sagi rodzinne – to pisane prozą opowieści o najważniejszych wydarzeniach, które miały miejsce na Islandii w X i na początku XI wieku. Są najbardziej znanymi przykładami dzieł literackich z Islandii ze czasów średniowiecza. W późnym średniowieczu stał się najpopularniejszą formą ekspresji poetyckiej. Do ważnych autorów islandzkich od czasu reformacji należą Hallgrímur Pétursson, Jónas Hallgrímsson, Gunnar Gunnarsson i Halldór Laxness. mały|241x241px|Sigrid Undset
Literatura norweska
Okres od XIV do XIX wieku jest uważany w literaturze norweskiej za „wieki ciemne”, chociaż norwescy pisarze, tacy jak i Ludvig Holberg, przyczynili się do powstania rozwoju wspólnej literatury Danii i Norwegii. Wraz z rozwojem świadomości narodowej i walką o niepodległość na początku XIX wieku rozpoczął się nowy okres w norweskiej literaturze narodowej. Dramaturg Henrik Wergeland był najbardziej znaczącym autorem tamtego okresu, a późniejsze dzieła Henrika Ibsena zapewniły Norwegii ważne miejsce w literaturze zachodnioeuropejskiej.