Po anschlussie Austrii ta trójka graczy spotkała się razem na korcie w meczu deblowym Pucharu Davisa w 1939, ale w zupełnie innej konfiguracji – Hebda z Baworowskim w polskiej ekipie, von Metaxa w parze z Henkelem w reprezentacji Niemiec. Ostatni występ w zespole daviscupowym Hedba zaliczył już po wojnie, przegrywając w 1947 m.in. z Anglikiem Tony Mottramem. Łącznie wygrał 14 meczów, przegrał 18. Barw narodowych bronił również w Pucharze Europy Środkowej, który polska reprezentacja zdobyła w 1938 po dwuletniej walce z ekipami Włoch, Węgier, Austrii, Jugosławii i Czechosłowacji.

Latem 1939 zdobył międzynarodowe mistrzostwo Łotwy.

W okresie II wojny światowej przebywał początkowo we Lwowie. W 1940 zdobył tytuł mistrza ZSRR w grze pojedynczej, nie tracąc w turnieju seta. Po zajęciu Lwowa przez Niemców przedostał się do Krakowa, gdzie pozostał do końca okupacji, a także w okresie powojennym. Po wojnie kontynuował karierę sportową, ze względu na wiek z mniejszymi sukcesami. Pracował także jako trener tenisowej młodzieży.