Marek od 1960 studiował psychologię na Uniwersytecie Warszawskim, a w czasie studiów w Ruchu Młodych Wychowawców opiekował się sierotami i młodzieżą dotkniętą patologiami społecznymi. Pracę magisterską z tematyki aspiracji ludzkich pisał u prof. Janusza Reykowskiego. Chętnie uczęszczał na wykłady prof. Tadeusza Tomaszewskiego, jak również prof. Marii Żebrowskiej. W okresie młodości oraz studiów jego wzorami osobowościowymi byli Janusz Korczak i Anton Makarenko. Uosobieniem cech, które chciałby posiadać był James Dean. Inspiracje literackie czerpał z Kamieni na szaniec autorstwa Aleksandra Kamińskiego i ze spuścizny Jeana-Paula Sartre'a, Alberta Camusa oraz Fiodora Dostojewskiego. Jego przyjaciółmi z czasów studenckich byli m.in. Maciej i Damian Damięcki oraz Krzysztof Załęski (kustosz warszawskiego Muzeum Narodowego).
Po studiach podjął pracę terapeuty w szpitalu psychiatrycznym przy ul. Dolnej w Warszawie. Współpracował ze Społecznym Komitetem Przeciwdziałania Alkoholizmowi, a także angażował się w tworzenie Ruchu „Trzeźwość”.