W.A. Serczyk, Na płonącej Ukrainie. Dzieje Kozaczyzny 1648-1651, Warszawa 1998, s. 339. Według Dyariusza podróży do Perejasławia i traktowania tamtejszego z Chmielnickim Panów Komissarzów Polskich przez Wojciecha Miaskowskiego podkomorzego lwowskiego Komissarza spisanego od 1 stycznia do 7 marca 1649 podczas rozmów z Adamem Kisielem Bogdan Chmielnicki miał oświadczyć: Tokaj Bej na hawrani blisko mnie jest, mój brat, moja dusza, jedyny sokół na świecie, gotów wszystko uczynić zaraz, co ja zechcę. (Księga pamiętnicza Jakuba Michałowskiego, wojskiego lubelskiego a późniéj kasztelana bieckiego wyd. Antoni Zygmunt Helcel, Kraków 1864, Dok nr 103, s. 376n). List Komisarzów do Króla JMci Którzy na komissyą do traktowania z Chmielnickiu o pokój naznaczeni byli z 11 lutego 1649 donosił Tohajbej, i ten jest u Chmielnickiego, a Orda pod czarnym lasem koczuje, i trudno się pokoju spodziewać. (Ambroży Grabowski, Ojczyste spominki w pismach do dziejów dawnéj Polski t. 2 Kraków 1845 s. 10).. mały|Jan Matejko, Bohdan Chmielnicki z Tuhaj-bejem pod Lwowem, 1885
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tuhaj-bej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.