Potem zagrała młodą narkomankę Francescą w dramacie Mój najdroższy syn (Figlio mio infinitamente caro, 1985) z Benem Gazzarą, opiekunkę dziecięcą Marę w Petera Del Monte Małe ogniska (Piccoli fuochi, 1985) i Norę Treves, bogatą Żydówkę w ostatnich latach wojny zakochaną w studencie literatury (Rupert Everett) w dramacie Giuliano Montaldo Złote okulary (Gli occhiali d’oro, 1987) na podstawie powieści Giorgio Bassaniego.
Za rolę Bruny Assecondati w melodramacie Francesco Maselliego Historia miłosna (Storia d’amore, 1986) została nagrodzona Srebrną Taśmą, odebrała dwie nagrody dla najlepszej aktorki i Złotego Ciaka na 43. Festiwalu Filmowym w Wenecji. We francuskim melodramacie kryminalnym Zeszłego lata w Tangerze (Dernier été à Tanger, 1987) u boku Thierry’ego Lhermitte, Vincenta Lindona i Rogera Hanina wystąpiła w roli Claudii Marchetti/Carli Morelli, która przybyła do Tanger i przedstawia się pod fałszywą tożsamością, by pomścić ojca. Na 41. Festiwalu Filmowym w Cannes za wydarzenie kina feministycznego uznano melodramat Margarethe von Trotty Lęk i miłość (Paura e amore, 1988), utrzymany w klimacie uwspółcześnionych Trzech sióstr, gdzie obok Fanny Ardant i Grety Scacchi zagrała postać Sandry Parini, za którą była nominowana do nagrody Włoskiego Narodowego Syndykatu Dziennikarzy Filmowych.