thumb|Plakat oskarżający Huteryci (także: Hutteryci, Hutterianie, Hutterowcy) – chrześcijańskie wyznanie protestanckie, odłam anabaptystów, założony w Tyrolu i Szwajcarii w XVI wieku przez Jakuba Huttera. Od innych odłamów anabaptystów, jak mennonici czy amisze, różnili się stosowaną zasadą izolacjonizmu. Kolonia (społeczność) huterycka miała być „Arką Noego” w oceanie grzechu, czyli samowystarczalną i zamkniętą na wszystkie wpływy z zewnątrz enklawą.
Historia Wkrótce po powstaniu zaczęły się prześladowania. Hutter został schwytany i spalony na stosie w 1536 roku w Innsbrucku. Podobny los spotkał dziesiątki, a może setki jego współwyznawców. Reszta szukała ratunku w ucieczce. Najpierw przenieśli się do Czech, potem na Węgry, w końcu na rosyjską Ukrainę, wszędzie zajmując się uprawą roli, hodowlą bydła i drobiu.
W roku 1871 władze carskie – wobec odmawiania przez huterytów służby wojskowej – zmusiły ich do emigracji. W liczbie 443 osób przenieśli się do USA, bowiem prezydent Ulysses Grant zapewnił ich, że Stany Zjednoczone nie zamierzają angażować się w żadną wojnę „w ciągu co najmniej pięćdziesięciu lat”. Osiedli w Dakocie Południowej, Minnesocie i Wisconsin.