rażą cel przez uderzenie i wybuch głowicy bojowej, rzadko przez zrzut głowicy. Większość samolotów-pocisków jest kierowana programowo, lecąc po zaprogramowanej trasie lotu. Wczesne pociski tego typu wykonywały lot w gęstych warstwach atmosfery, na wysokości nie przekraczającej 30 km (najczęściej ok. 20 km), a przed celem przechodziły w lot nurkowy. Nowsze pociski wykonują lot na małej wysokości, omijając przeszkody terenowe i wykonując manewry w celu utrudnienia wykrycia przez stacje radiolokacyjne i przechwycenia. Start samolotów-pocisków najczęściej dokonywany jest za pomocą startowego silnika rakietowego, po czym w dalszym locie samolot-pocisk napędzany jest silnikiem lub silnikami odrzutowymi przelotowym (turboodrzutowymi, turbowentylatorowymi, strumieniowymi, pulsacyjnymi). Początkowo samoloty-pociski startowały z wyrzutni naziemnych, później pojawiły się także zastosowania ich z wyrzutni nawodnych oraz samolotów.
Historia Pierwsze próby z samolotami-pociskami podjęto pod koniec I wojny światowej w USA - były to konstrukcje napędzane silnikiem tłokowym, kierowane automatycznie;