thumb|Buccaneer w locie Pierwszy prototyp samolotu B-103 / NA.39 o numerze XK486 oblatano 30 kwietnia 1958 roku. Prototyp ten nie miał jeszcze składanych skrzydeł. Razem z prototypem zbudowano 20 samolotów serii przedprodukcyjnej, różniących się detalami w celu wyłonienia najlepszej konfiguracji. 19 stycznia 1960 roku podczas prób samolot po raz pierwszy wylądował na pokładzie lotniskowca (HMS „Victorious”). Podczas prób stracono kilka samolotów z różnych przyczyn. W sierpniu 1960 nowy samolot otrzymał oficjalną nazwę wojskową Buccaneer (bukanier, pirat). Pierwszą wersją produkcyjną była S Mk.1 (S.1) – S od strike – pol. „uderzeniowy”. Zbudowano jej 40 egzemplarzy.
Samolot miał pewne unikalne cechy konstrukcyjne, jak komorę bombową z obrotowymi drzwiami, na których wewnętrznej powierzchni podwieszony był ładunek bojowy. Rozwiązanie to zmniejszało opory lotu oraz ujemny wpływ warunków zewnętrznych na zespoły elektroniczne uzbrojenia. Ponieważ rozważano ataki z lotu nurkowego, miał też hamulec aerodynamiczny w stożku ogonowym. Po raz pierwszy zastosowano osłonę kabiny z wtopionym sznurem wybuchowym w celu jej rozkruszenia przy konieczności katapultowania się załogi, przy czym rozwiązanie to, opracowane z myślą o ewakuacji z samolotu, który wpadł do wody, okazało się praktyczne także w powietrzu.