W roku 1960 uzyskał tytuł naukowy profesora zwyczajnego. W latach 1952—1960 pracował dodatkowo w Zakładzie Historii Nauki PAN, od roku 1952 pozostawał członkiem Rady Naukowej tego Zakładu. Członek między innymi Międzynarodowej Akademii Historii Nauki w ParyżuWłodzimierz Hubicki (1914-1977) wspomnienie opublikowane w "Kwartalniku Historii i Nauki Techniki" 23/2 wyd. 1978. Tworzył prace głównie z dziedziny chemii nieorganicznej, dotyczące przede wszystkim przebiegu procesów chemicznych w środowiskach wodnych i w ciekłych amoniakatach, chemii pierwiastków ziem rzadkich oraz otrzymywania substancji o bardzo dużej czystości, a także prace dotyczące historii nauki. Autor ponad 200 prac naukowych, ok. 100 publikacji z historii chemii, m.in. monografii alchemika Michała Sędziwoja (1967) oraz Z dziejów chemii i alchemii (1992).
Za swoją pracę był odznaczany: Złotym Krzyżem Zasługi (1954), Medalem X-lecia PRL (1955), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1958), Medalem XXX-lecia (1974), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1975) i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1974).