Po wielu dniach wędrówki Eustachy, Julia i Błotosmętek dochodzą do Starożytnego Miasta Olbrzymów – Harfang, a uciekając przed jego mieszkańcami, odnajdują Riliana w podziemnym królestwie złej czarownicy. Rzuciła ona na niego urok, który działa w następujący sposób: Rilian nie pamięta swej przeszłości i ślepo ufa czarownicy będąc powolnym narzędziem w jej ręku – czarownica pragnie zaatakować jeden z krajów Nadziemia – jego własną ojczyznę, Narnię. Królewicz mówi do dzieci: „Musicie zrozumieć, drodzy przyjaciele, że nie wiem o sobie nic, nie wiem kim jestem i skąd przybyłem do Ciemnego Świata”.C.S. Lewis „Srebrne krzesło”, Media Rodzina of Poznań 1997, S.154. Tylko przez jedną godzinę w nocy Rilian jest świadom tego kim jest i że jest więźniem czarownicy. Ażeby podczas ataku szału nie zdołał uciec, przywiązany jest do srebrnego krzesła. W końcu dzieci odczarowują księcia, (kluczowym okazuje się wypowiedzenie przez niego błagania w imię Aslana), który niszczy przeklęte srebrne krzesło. Następnie dzieci, Błotosmętek i Rilian walczą z czarownicą, która ukazuje swoje prawdziwe oblicze przemieniając się w zielonego węża, zabijają ją i uciekając z Krainy Podziemia wracają na powierzchnię.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Srebrne krzesło · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.