W II RP Siedlce rozrosły się terytorialnie głównie w kierunku północnym. W latach 1925–1928 dokonano parcelacji gruntów folwarku Stara Wieś, tworząc w ten sposób nową bogatą dzielnicę domów jednorodzinnych – Nowe Siedlce. Powstała też dzielnica robotnicza na wschód od ul. Kazimierzowskiej w kierunku Piasków Starowiejskich. 1 października 1931 do Siedlec włączono kolejną część gruntów byłego majoratu Stara Wieś o obszarze 74 ha, grunta Stara Wieś-Księżyzna o obszarze 25 ha 6 m², grunta obywateli miasta Siedlec o obszarze 887 ha 2.125 m², grunta włościan Stara Wieś o obszarze 543 ha 736 m², a także miejscowość Stara Wieś Poduchowna o obszarze 50 ha 7.564 m. Granica między miastem a wsią na ulicy Starowiejskiej przebiegała odtąd na wysokości jej styku z ulicą Janowską.
Po włączeniu tych obszarów do Siedlec poza granicami miasta pozostały: folwark Starawieś, kolonia Starawieś Budy, szkoła rolnicza Starawieś oraz rybakówka Starawieś Budy. Z nich w 1933 roku utworzono gromadę w gminie Stara WieśLubelski Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 22, poz. 181.
W 1949 roku Stara Wieś (folwark) włączono do województwa warszawskiego.