Ostatni most łyżwowy sprzedano do Włocławka po wybudowaniu mostu Kierbedzia w 1864.
most Ponińskiego – 1775–1794 Wybudowany w 1775 u wylotu ulicy Bednarskiej, przeznaczony do normalnego ruchu. Fundatorem mostu był podskarbi wielki koronny Adam Poniński, który za jego wybudowanie otrzymał przywilej pobierania przez 10 lat opłat za korzystanie z przeprawy. W 1781 i 1786 został uszkodzony przez lody i naprawiony. W 1794 po rzezi Pragi przez Rosjan, naczelnik insurekcji kościuszkowskiej Tomasz Wawrzecki nakazał most spalić, by uniemożliwić przedostanie się wroga na lewy brzeg Wisły. Później w tym miejscu budowano mosty łyżwowe, a dla poboru opłat po praskiej stronie wzniesiono w latach 1824–1825 budynek Komory Wodnej.
most Kierbedzia – 1864–1944 Pierwszy stały most stalowy. Zbudowano go w latach 1859–1864. W pierwszych planach miał być mostem kolejowym łączącym dworzec Petersburski (obecnie Wileński) z dworcem Wiedeńskim. Zaniechano jednak prowadzenia kolei przez centrum Warszawy i most ten ukończono wyłącznie jako drogowy (z torem dla tramwajów konnych). W sierpniu 1915 wycofujące się z Warszawy wojska rosyjskie wysadziły dwa środkowe przęsła. Most został odbudowany w 1916. Został ponownie zniszczony 13 września 1944 przez wojska niemieckie.