Po powrocie do Warszawy w czerwcu 1948 podjął pracę w redakcji rozrywki, w której przez kolejną dekadę m.in. tworzył autorski Radiowy Teatrzyk „Eterek”. W 1948 odnowił kontakt z Jerzym Wasowskim, którego poznał dziewięć lat wcześniej w radiu, i zaproponował mu pisanie muzyki do swoich tekstów. Na początku lat 50. został lektorem i redaktorem Polskiej Kroniki Filmowej. W tej samej dekadzie został członkiem Związku Artystów Scen Polskich. W październiku 1955 premierowo wystawił z Jerzym Wasowskim trzyaktową radziecką komedię Studencka miłość według Włodzimierza Abramowicza Dychawicznego w Teatrze Młodej Warszawy, a rok później wspólnie stworzyli spektakl Deszczowe impresje. Był etatowym pracownikiem w Teatrze Polskiego Radia. W 1957 został reżyserem w Redakcji Satyry i Humoru, wydał książkę pt. „Spacerek przez Eterek” i współtworzył scenariusz komedii muzycznej Ewa chce spać (1958).