Mikołaja Reja w Warszawie, a następnie studiował w Szkole Nauk Politycznych, Szkole Głównej Handlowej i anglistykę na Uniwersytecie Warszawskim, jednak żadnych z tych studiów nie skończył.
Był redaktorem czasopisma literacko-artystycznego „Co Proszę?”, w którym publikował swoje humoreski. Jako humorysta unikał w tekstach kpiny politycznej, za to w okresie stalinizmu czasem podprogowo przemycał treści przychylne władzy. Od zimy 1936 do lata 1937 mieszkał w Szczorsach, gdzie został zatrudniony jako korepetytor z języka polskiego hrabiego Sieroży Chreptowicza-Butieniewa, którego uczył również po powrocie do Warszawy. Po powrocie został spikerem w warszawskim oddziale Polskiego Radia (Warszawa II).
30 września 1939 wraz z Józefem Małgorzewskim i wygłosił anglojęzyczną wersję mowy pożegnalnej tuż przed przekazaniem Warszawy II służbom niemieckim. W okresie wojny pracował jako pomocnik referenta w Wydziale Inspekcji Handlowej Zarządu Miejskiego i współprowadził sklep. W sierpniu 1944 zaczął działać w podziemnym oddziale Polskiego Radia w Warszawie.