Wygląd Ulgena nie został opisany lub został przedstawiony w sposób bardzo względny – humanoidalna postać, której głowa emanuje blaskiem. Mity wspominają o siedmiu lub dziewięciu synach i córkach Ülgena, ale nie wspominają o jego żonach. Jego dzieci nie urodziły się, ale oddzieliły się od ojca.
Syn Ülgena Karakusz-kan jest głową wszystkich nadprzyrodzonych pomocników szamana. Jego drugie imię to Czamgyl-kusztar („siedem czarnych ptaków Ülgena”). Podczas kamlania (ekstatycznego tańca szamańskiego przy dźwiękach bębna, podczas którego szaman kontaktuje się z duchami), Karakusz-kan towarzyszy kamowi, wprowadza ducha do zacieru i zabiera do domu tujes (pojemnik wykonany z kory brzozy), w którym zacier się znajdował. Karakusz-kan jest czczony przez Tubalarów, Północnych Ałtajczyków i wyznawców burchanizmu.
Bibliografia Çoban, Ramazan Volkan. Türk Mitolojisinde İyilik Tanrısı Ülgen’in İnanıştaki Yeri, Tasviri ve Kökeni (Türkçe) – Вербицкий В. И. «Алтайские инородцы», Москва 18. Анохин А. В. «Материалы по шаманству у алтайцев», в кн. «Сб. Музея антропологии и этнографии при Российской академии наук», т.4, вып.2 Ленинград 1924. Токарев С. А. «Религия в истории народов мира», Москва 1986. Çoban, Ramazan Volkan. Türk Mitolojisinde İyilik Tanrısı Ülgen’in İnanıştaki Yeri, Tasviri ve Kökeni (Turkish)
Kategoria:Bóstwa stworzenia Kategoria:Kultura w Rosji Kategoria:Bóstwa Kategoria:Historia Syberii