Klasyfikacja obiektów i rozpoznawanie wzorców Jednym z etapów rozpoznawania obrazów jest klasyfikacja obiektu, o którym udało nam się zebrać odpowiednie, niezbędne informacje, do odpowiedniej predefiniowanej przez nas grupy. Np. obiekt, który ma cztery średniej długości proste i cienkie nogi, na których znajduje się prostokątna pozioma płaszczyzna, który także posiada prostopadłą do niej druga płaszczyznę, w większości przypadków zostałby zaklasyfikowany jako krzesło.
W tym momencie możemy powiedzieć, że naszym zadaniem jest na podstawie pozyskanych z obrazu cech obserwowanego obiektu zaklasyfikować go do odpowiedniej klasy obiektów, np. do krzeseł.
Istnieją dwa ogólne podejścia do klasyfikacji obrazów, które to dzieli się na pomniejsze, konkretyzujące sposób rozwiązywania tego problemu.
Podejście pierwsze: decyzyjno-teoretyczne W podejściu decyzyjno-teoretycznym () zakładamy, że nasz wzór/obiekt jest reprezentowany poprzez wektor liczb zwanych wartościami cech. Cechy te możemy wyznaczyć samemu na podstawie wstępnej analizy obiektu, która ma na celu wyłonienie istotnych cech, bądź mogą być ona nam narzucone z góry. Mają one na celu ułatwienie nam jednoznacznego rozpoznania obiektu.