Podziemny świat Erlika znajduje się na zachodzie i zaczyna się od dziury w ziemi, która jest do niej bramą. Według niektórych wyobrażeń ten świat składa się z dziewięciu warstw lub poziomów, na których żyją synowie Erlika. Ałtajczycy czczą wszystkich synów Erlika, znają ich imiona i składają im ofiary natury klanowej [źródło nieokreślone 145 dni]. Na niższym świecie jest także słońce i księżyc, ale świecą słabo, dlatego panuje tam wieczny zmierzch. U wejścia do dolnego świata znajduje się czarny pień, kocioł z wrzącą wodą. Są rozległe mokradła, jezioro pełne łez ludzi, czerwone jezioro utworzone z krwi zabitych lub tych co zginęli w wypadkach, a także samobójców. Dalej jest czarne bezdenne jezioro z mostem z jednego włosia końskiego. Za czarnym jeziorem znajduje się region dla zmarłych przodków. Za siedliskiem zmarłych przodków w podziemiu znajdują się córki Temir-Kana, pierwszego syna Erlika. Sam Temir-Kan mieszka tutaj w dużej jurcie, obok której znajduje się koniowiąz (belka do przywiązywania koni).
Erlik mieszka w pałacu z czarnego błota lub niebieskiego (czarnego) żelaza nad brzegiem rzeki Toybodym (Тойбодым) powstałej z ludzkich łez, nad którą przerzucony jest most z jednego włosa końskiego. Strzegą go potwory – dyutpowie (дьутпа).