Jest używany do określania koncentracji atomów węgla w stali.
Efekt Finkelsteina-Rozina Powstaje na skutek reorientacji pary złożonej z dwu defektów, atomu domieszki substytucyjnej lub wakansu i atomu międzywęzłowego.
Relaksacja Zenera Jest wynikiem ruchu atomów (zmiany orientacji par) w stopach substytucyjnych.
Relaksacja Gorskiego Powstaje na skutek dyfuzji defektów w materiałach poddanych niejednorodnym naprężeniom.
Mechanizmy związane z dyslokacjami Relaksacja Bodoniego Jest skutkiem drgań odcinków dyslokacji. Występuje w materiałach deformowanych i zmniejsza się ze wzrostem koncentracji domieszek.
Maksima Hasigutiego Są rezultatem oddziaływania dyslokacji z defektami punktowymi. Występują w materiałach deformowanych.
Histereza dyslokacyjna Występuje w wyniku ruchu fragmentu dyslokacji zakotwiczonego pomiędzy dwoma defektami punktowymi.
Relaksacja termosprężysta Występuje we wszystkich ciałach. Ściskana część ciała się rozgrzewa, a rozciągana oziębia. Powoduje to wystąpienie strumienia ciepła, prowadzącego do strat energii.
Uwagi
Bibliografia
Władysław Chomka, Mechanizmy tarcia wewnętrznego w metalach, w: Fizyka i chemia metali, tom 2, „Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego” 165, 1977, s. 80–113.
Kategoria:Rodzaje tarcia