odznaczona Krzyżem Niepodległości z Mieczami.
W okresie II wojny światowej przewodnicząca sekcji kobiecej Chłopskiej Organizacji Wolności „Racławice”. Jesienią 1943 r. aresztowana przez gestapo, po kilku miesiącach zwolniona. Redagowała „Głos Kobiet Wiejskich”, będący dodatkiem do „Walka i Wolność”. Podczas powstania warszawskiego dodatek ten przekształcony został w „Kobietę na Barykadzie”.
Po wojnie współzałożycielka Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Indyjskiej. Inwigilowana przez SB w operacji „Ezoteryk”, wymierzonej przeciwko środowiskom masońskim, próbującym prowadzić działalność w ramach Towarzystwa.
Stefania Krasowska zmarła w Warszawie 9 lub 19 czerwca 1964 r. Pochowana wraz z mężem na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 142-1-28).
Życie prywatne Jej mężem był Józef Krasowski, działacz Chłopskiej Organizacji Wolności „Racławice”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Chłopskiej Organizacji Wolności „Racławice” Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości z Mieczami Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy wolnomularze Kategoria:Teozofowie Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych II Rzeczypospolitej Kategoria:Więźniowie niemieckich władz okupacyjnych w Polsce 1939–1945 Kategoria:Zmarli w 1964