Wolnomularz i różokrzyżowiec – szef („generał zakonu") polskiej jurysdykcji Starożytnego i Mistycznego Zakonu Różo-Krzyża (The Ancient Mystical Order Rosae Crucis) oraz prezes Towarzystwa Miłośników Wiedzy i Przyrody, będącego ekspozyturą AMORC, współzałożyciel i prezes powstałego w 1924 roku Polskiego Związku SynarchicznegoHubert Stys, Historia i polityka, Tom 4, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Wydział Nauk Historycznych, Katedra Stosunków Międzynarodowych, 2006 str. 226. Od 1934 roku przedstawiciel generalny Powszechnej Federacji Zakonów i Stowarzyszeń Inicjacyjnych (Fédération Universelle des Ordres et Sociétés Initiatiques) na Polskę.
W czasie wojny przebywał we Francji. Po powrocie do Polski w latach 1945–1947 prezes Komitetu Opieki nad Polakami za Granicą, działającego przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od 1945 roku członek PPS. W okresie 1948–1949 więziony przez trzy miesiące. W grudniu 1939 roku był współzałożycielem polskiej loży „Kopernik" w Paryżu, jednak Wielka Loża FrancjiNietypowe migracje Polaków w XIX-XXI wieku 2011 str. 89, do której ta jednostka przystąpiła, uznała go za masona nieregularnego i nie zatwierdziła jego członkostwa w loży „Kopernik".
Mieszkał w Warszawie w domu przy ulicy Płatniczej 65, na osiedlu wzniesionym dla Zakładów Amunicyjnych „Pocisk”.
Przypisy