W 1257 roku Henryk III Biały zgodził się aby rycerze: Idzi Jucha i jego brat Bogusław zlecili swojemu sołtysowi Albertowi, przeniesienie ich dóbr Widawa na prawo średzkie. Świadkami na dokumencie byli: przeor Franciszkanów Franczko, Syfrid, komes Paweł oraz kupiec Ramwold.
W 1344 r. zapadła decyzja o budowie kościoła parafialnego. Wcześniej Widawa należała do parafii w Ołbinie. Fundatorem kościoła był właściciel miejscowości, rycerz Henryk Cal, którego herb do dziś pozostaje herbem Widawy. Budowa kościoła trwała ok. 4 lata. Widawa posiadała młyn i karczmę oraz 20 łanów pola.
W 1552 r. dotarła do Widawy rewolucja protestancka. Wtedy to na polecenie właściciela majątku w kościele odbyło się pierwsze nabożeństwo luterańskie. Kolejne lata przyniosły znaczne rozszerzenie luteranizmu, co potwierdza fakt poświęcenia w 1604 r. przez pastora z Widawy nowej świątyni w Psarach. Kościół w Widawie zwrócony katolikom ulegał dewastacji z powodu braku wiernych. W 1706 r. przeprowadzono spis ludności, który wykazał: katolików: 17 osób, protestantów: 622 osoby, konwertytów: 2 osoby apostatów: 2 osoby.