Po śmierci Augusta III odnowił kontakt ze Stanisławem Poniatowskim obranym już jako król i przyjął propozycję zostania jego pierwszym malarzem. Ze względu na wcześniejsze zobowiązania otrzymane w Wiedniu, do Warszawy przeniósł się dopiero w 1766. Osiadł w Polsce na stałe. thumb|left|Nieistniejący Pałacyk Bacciarellego przy ul. Bagatela w Warszawie, w którym artysta mieszkał w latach 1780–1818 wraz z rodziną Mieszkał początkowo w przydzielonym mu przez króla służbowym mieszkaniu obok pracowni na Zamku Królewskim w Warszawie. W 1772 z nadania króla otrzymał grunt nr. 1761 przy ulicy Okopowej (nie związanej z dzisiejszą Okopową), gdzie wybudował własnym nakładem pawilon oraz założył ogród owocowy wraz z małym parkiem. Pawilon ogrodowy został w latach 1789–1793 przebudowany na willę według projektu Jana Chrystiana Kamsetzera, a w 1843 na rezydencję – tzw. pałacyk Bacciarellego. Posiadłość tę sprzedali spadkobiercy malarza po jego śmierci. Fragment ulicy Okopowej, przy której stał pałacyk nazwany został później ulicą Bagatela. Obiekt został zniszczony w czasie II wojny światowej i rozebrany w 1950.