wymiana turbozespołów nr 2 i 3 (łączna moc 3,05 MW) na duży turbozespół 20 MW (nr 9) 1928–1930 wykupiono teren przy ul. Kilińskiego i zaczęto budowę Nowej Centrali, gdzie uruchomiono drugi duży turbozespół (22 MW), jednocześnie zdemontowano turbozespół nr 4 (3,5 MW) i zabudowano na jego miejsce turbozespół przeciwprężny 6,4 MW, 6 nowych kotłów w Nowej Centrali 1931 całkowita moc elektrowni (z 8 turbozespołów i 24 kotłów) wyniosła 70,75 MW 1939 uruchomiono turbozespół o mocy 30 MW i łączna moc zainstalowana wyniosła 100,75 MW 1942 uruchomiono kocioł parowy o wydajności 72 t/h (nr 25) 18 stycznia 1945 Niemcy opuszczają elektrownię wraz z całą dokumentacją, stan techniczny urządzeń pozwala na pracę tylko 2 kotłów – nr 19 i nr 25 oraz 3 turbozespołów: nr 7, 8 i 9 1947 przyłączenie Łodzi linią 220 kV z Łagiszy do Janowa pozwoliło na niezbędne remonty 1948 powstanie koncepcji budowy 4 elektrociepłowni i adaptacji Elektrowni Łódzkiej do produkcji energii cieplnej 15 grudnia 1948 uruchomiono pierwszy kocioł pyłowy nr 26 1952 uruchomienie ostatniego kotła rusztowego (nr 27) 1953 Elektrownia Łódzka rozpoczyna oddawanie pary dla przemysłu 1955 początek budowy elektrociepłowni EC-2 1 lutego 1957 początek działalności Zakładu Sieci Cieplnej Łódź, Elektrownia Łódzka i EC-2 wchodzi w skład Zakładów Energetycznych Okręgu