Chrześcijaństwo thumb|200px|Jezus Chrystus uwalnia opętanego przez diabła – Iluminacja na średniowiecznym manuskrypcie W teologii chrześcijańskiej opętaniem określa się zawładnięcie ciałem osoby opętanej przez demona. Opętanie jest zniewoleniem wewnętrznym i najwyższą formą demonicznej ingerencji. Teolodzy rozróżniają przyczyny opętania na zawinione i niezawinione. Za zawinione uważają między innymi dobrowolne oddanie się diabłu, świętokradztwo, uprawianie magii, wróżbiarstwa. Do niezawinionych zaliczają z kolei padnięcie ofiarą przekleństwa, czarów, a także opętanie dopuszczone jako doświadczenie Boże (np. cierpienie ekspiacyjne).
Część teologów i egzorcystów przychyla się do stwierdzenia, że niektóre zaburzenia psychiczne czy neurologiczne, np. schizofrenia czy epilepsja, mogą być w środowiskach religijnych – z powodu objawów – błędnie traktowane jako opętaniehttp://szkoly.szczecin.pl/news/215 Opętanie czy choroba psychiczna?.. W przypadku opętania ujmowanego zgodnie z teologią chrześcijańską można bowiem wyróżnić kilka rodzajów symptomów zjawiska. Ich pierwsza kategoria, psychiatryczna, posiada wiele punktów stycznych z założeniami klasycznej psychopatologii, a zachowanie czy wypowiedzi osoby badanej stanowią przedłużenie zjawisk dobrze znanych praktyce klinicznej.