przeprowadził się do Bratysławy, gdzie mieszkał do końca życia.
Twórczość Proza Jašek Kutliak spod Bučinky (1922) Za vyšným mlynom (1926) Živý bič 1 – 2 (1927) Výkriky bez ozveny (1928) Hmly na úsvite (1930) Z tichého frontu (1932) V osídlach (1940) Novely (1943) Zhasnuté svetlá (1957) Kto seje vietor (1964) Zelená krv (1970) Železom po železe (1996)
Eseje Kade-tade po Halinde (1992) Na brehu krvavej rieky (1994) Sloboda nie je špás (1995)
Przekłady na język polski Żywy bicz (1966) Wołanie bez echa (1974)
Epika Milo Urbana, jego opowiadania i powieść Żywy bicz, na trwałe wpisały się w słowacką literaturę modernizmu. Poprzez głęboką analizę środowiska wiejskiego i jego kolektywnej świadomości Urban wzbogacił literaturę słowacką o wyraźny rys psychologiczny. Jego postacie cechuje upór w dążeniu do celu, walka o własne istnienie i samoświadomość. W opowiadaniu Za vyšným mlynom walka ta przybiera niemal rozmiar niemal antycznej tragedii.