a dokładniej: A jest przedmiotem zawsze i tylko wtedy, gdy A istnieje i istnieje co najwyżej jedno A. Ontologia formalna nie implikuje jednak żadnych tez egzystencjalnych. Jak pokazał Kazimierz Ajdukiewicz, sens słowa "istnieje" musi być każdorazowo ustalany przez kontekst semantyczny, w którym pojawiają się wyrażenia typu "A istnieje".
Odmienne stanowisko zajmowali m.in. Bertrand Russell i Willard Van Orman Quine. Uważali oni, że w odróżnieniu od języka potocznego i filozoficznego, w którym słowo "istnieje" ma wiele znaczeń, logika formułuje jedno uniwersalne pojęcie istnienia, wyrażone przy pomocy kwantyfikatora egzystencjalnego.
Podstawowym aksjomatem ontologii Leśniewskiego jest aksjomat Leśniewskiego z 1921 roku:
aεb ↔ ∃ c: cεa ∧ ∀ c,d: cεa∧dεa→cεd ∧ ∀ c: cεa→cεb, przy czym "ε" znaczy tyle, co "jest" w roli łącznika między podmiotem a orzecznikiem.
Przypisy
Bibliografia Michał Hempoliński, Filozofia współczesna. Wprowadzenie do zagadnień i kierunków, Warszawa 1989. Ludwik Borkowski, Wprowadzenie do logiki i teorii mnogości Lublin 1991.
Kategoria:Logika matematyczna